نمایش خانگی: از جمله فیلمهای تازه عرضه شده به شبکه نمایش خانگی «مبارک» است؛ فیلمی که به صورت رئال-انیمیشن ساخته شده و در آن هم نماهای زنده وجود دارد و هم انیمیشن.

محمدرضا نجفی امامی کارگردان این فیلم سالهاست که به عنوان متخصص انیمیشن و جلوه های ویژه در سینمای ایران مشغول به کار است. این کارگردان در گفتگو با سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» درباره کیفیت توزیع «مبارک» در شبکه خانگی گفت: کیفیت معمولی بوده ولی میتوانست مطلوب تر باشد بخصوص با داده هایی که تهیه کننده فیلم در اختیارم گذاشت فیلم در برخی نقاط توزیع نشده و شاید اگر گستردگی توزیع بهتر بود به بازخوردی مطلوبتر از مخاطبان می رسیدیم.

«مبارک» جزو معدود فیلمهای انیمیشن این سالهاست که علاوه بر اکران در شبکه خانگی هم با اقبال نسبی مخاطبان مواجه شده است. نجفی امامی درباره اینکه چقدر از این اقبال مرهون استفاده از الناز شاکردوست در رأس بازیگران است بیان داشت: از همان ابتدا که تصمیم گرفتم این فیلم را بسازم به دنبال آن بودم که فیلم دیده شود. من می دانستم فیلم انیمیشن برای دیده شدن یا باید استار داشته باشد یا صداپیشگان شناخته شده.

وی ادامه داد: در سینمای دنیا و هالیوود استفاده از جلوه های ویژه فراوان متداول است و تقریبا فیلم پرفروشی را نمی‌یابید که از جلوه‌های ویژه موثر سود نجسته باشد اما در ایران هنوز در این زمینه عقبیم. «مبارک» از همان طرح ابتدایی ترکیبی بود از انیمیشن و جلوه های ویژه فراوان و برای دیده شدن باید یک استار شناخته شده را دعوت به کار می کردیم. خوشبختانه الناز شاکردوست هم از همکاری استقبال کرد.

این کارگردان خاطرنشان ساخت: اگر شاکردوست نقش اصلی «مبارک» نبود فیلممان دیده نمیشد؛ نه می‌توانست اکران مطلوبی داشته باشد نه حتی به شبکه خانگی هم می‌رسید.

محمدرضا نجفی امامی با اشاره به برنامه های آینده اش به «نمایش خانگی» گفت: قصد ساخت یک رئال-انیمیشن ابرقهرمانی را دارم البته برای مخاطب بزرگسال. فیلمهایی مانند «هالک» و «ترانسفورمرز» الگویم در این مسیر هستند البته الگوی از منظر کیفیت جلوه های ویژه و در متن قطعا مختصات سینمای بومی لحاظ میشود. گرافیک فیلم آینده ام شبیه به «هالک» خواهد بود و مضمون هم ابرقهرمانی.

نجفی امامی درباره بازه زمانی مرکزی اتفاقات این فیلم ابرقهرمانی بیان داشت: هنوز به نتیجه نرسیده ام. شاید داستانی معاصر روایت شد شاید هم به دل تاریخ زدم.

این کارگردان با بیان اینکه رئال-انیمیشن گونه‌ایست که میتواند در مدیومهایی مانند شبکه خانگی هم بازخورد داشته باشد اظهار داشت: همه جای دنیا بخش عمده ای از سبد سرگرم سازی را برعهده انیمیشن گذاشته اند و در این بین بسیاری از ستارگان سینما هم به عنوان بازیگر یا صداپیشه به این آثار کمک میکنند. به نظرم تولید سریالهای رئال-انیمیشن برای شبکه خانگی خودمان هم مفید است و می تواند به سودآوری برسد.

محمدرضا نجفی امامی تأکید کرد: سرمایه گذاران مدیوم خانگی شک نکنند ریسک سرمایه گذاری بر روی یک رئال-انیمیشن با داستان مفرح به مراتب کمتر از سرمایه گذاری بر روی ملودرامهایی است که بارها و بارها تولید شده اند چون این عرصه تجربه نشده و جدید است و با یک برنامه ریزی جامع به سودآوری هم میرسد.

نمایش خانگی: سخنان اخیر مرتضی میرباقری درباره مخاطبان 87 درصدی تلویزیون و از آن سو نگاه از بالایش به شبکه خانگی  و آماردهی درباره میزان مخاطبان سه میلیونی سریالهای خانگی در برابر مخاطبان 40 میلیون سریالهای تلویزیون(اینجا را بخوانید) با واکنش مهدی گلستانه تهیه کننده «عاشقانه» مواجه شد.

مهدی گلستانه با اشاره به اینکه به نظرات میرباقری احترام می‌گذارد به سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» گفت: در خلال صحبتهای مرتضی میرباقری دو نکته مشهود است. اول اینکه ایشان خودشان اذعان کرده‌اند به اینکه مخاطبان برای دیدن سریالهای خانگی هزینه می‌کنند. برخلاف تلویزیون که بی‌توجه یا کم‌توجه به خواسته‌های مخاطبان، سریال تولید میکند در شبکه خانگی  برای نگه داشتن مخاطبان باید تلاش کرد و همین است که کار را دشوار میکند.

تهیه کننده «عاشقانه» ادامه داد: معاون سیما گفته‌اند سریالهای رسانه ملی به صورت رایگان به مخاطبان عرضه میشود؛ البته نه رایگان به معنای واقعی کلمه بلکه به واسطه بودجه‌هایی که از منابع عمومی به صداوسیما تعلق می‌گیرد این سریالها تولید میشود. در شرایطی که داشتن یا نداشتن مخاطب در بودجه واریزی به حساب شما تأثیری نداشته باشد بدیهی است که حفظ یا عدم حفظ مخاطب برایتان چندان اهمیت ندارد اما در سریال سازی برای شبکه خانگی باید قسمت به قسمت طرح و برنامه داشت تا مخاطب را تا پایان به تماشای سریال ترغیب کرد و به سودآوری رسید.

مهدی گلستانه افزود: نکته دوم گفته های میرباقری آنجاست که ایشان به صراحت از مخاطب ولو دو تا 3 میلیونی برای سریالهای خانگی می‌گوید و گویا یادشان رفته که برخی از سریالهای خانگی جزو مردودی‌های رسانه ملی بوده‌اند. هم «شهرزاد» و هم «عاشقانه» سریالهایی بوده‌اند که پیشتر طرحشان به تلویزیون ارائه شده و تلویزیون آنها را رد کرده  و فاقد مخاطب تشخیص داده بود ولی حالا می‌بینیم که با تولید و عرضه در شبکه خانگی هر دو سریال مخاطب میلیونی داشته‌اند.

تهیه کننده «عاشقانه» درباره صحت آمار مخاطبان 2 تا 3 میلیونی که میرباقری برای سریالهای خانگی ارائه کرده به سایت «نمایش خانگی» گفت: احتمالا منظور ایشان فقط 2 تا 3 میلیون خرید حلال بوده است وگرنه حتی اگر شبکه گسترده قاچاق فیزیکی و مجازی را کنار بگذاریم و با احتساب آن که هر دی.وی.دی لااقل توسط یک خانواده 5 نفره دیده میشود به آماردهی بپردازیم به این نتیجه می‌رسیم که سریالهای ما بیش از 10 تا 15 میلیون مخاطب دارد. طبیعی است که با درنظر گرفتن آماری از دانلودهای غیرمجاز و کپی های عرضه شده در پیاده روها خیلی راحت به آمار 20 تا 30 میلیونی می رسیم.

مهدی گلستانه با اشاره به سریال «عاشقانه» که تولیدش را برعهده داشته ادامه داد: در هر قسمت حداقل یک میلیون و 400 هزار لوح فشرده «عاشقانه» به فروش رفته است. تأکید میکنم این 1میلیون و 400 هزار فقط لوح فشرده بوده و کنارش فروش اینترنتی هم داشته ایم و با این آمار به قسمتهای آخر رسیده ایم که آماری امیدوارکننده است.

این تهیه کننده خاطرنشان ساخت: برای سنجش اقبال میان سریالهای اخیر تلویزیون و سریالهای خانگی می توان راهی ساده برگزید. یکی از سریالهای تلویزیون را به جای پخش از رسانه ملی در شبکه خانگی توزیع کنند تا ببینند چقدر مخاطب دارد و آن گاه به مقایسه میان آمار مخاطبان سریالهای تلویزیون با سریالهای خانگی بپردازند.

نمایش خانگی: هرچند در سینمای ایران تجربیاتی مانند «شب بیست و نهم»، «کلبه» و «آل» را در ژانر هارور یا ترسناک داشته‌ایم اما در حیطه سریال سازی علیرغم وجود سریالهایی با مضمون ماورایی، به دلایل مختلف که شاید اصلی ترین آن ممیزی رسانه ملی باشد هیچ تهیه کننده ای جرأت نکرده به سمت ساخت سریال هارور برود.

به گزارش سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» شاید برای همین است که نخستین سریال هارور ایرانی با نام «احضار» بناست در شبکه نمایش خانگی عرضه شود.

رامین عباسی زاده که پیشتر تهیه کنندگی سریالهایی همچون «او یک فرشته بود»، «پریدخت» و «پلیس جوان» را در تلویزیون انجام داده کارگردان «احضار» بوده و کوشیده نقشهای اصلی این هارور را به بازیگران نوجویی بسپرد که میتوان از آنها با نام نسل تازه بازیگری ایران یاد کرد.

«احضار» که در کنار زمینه های دلهره‌آور مایه‌های عاشقانه هم دارد به زودی از طریق موسسه گلرنگ رسانه به شبکه خانگی عرضه خواهد شد.

به تازگی کانال اطلاع رسانی سریال «احضار» راه افتاده و علاقمندان به پیگیری اخبار سریال میتوانند اینجا را ببینند.

برای دیدن تریلر «احضار» اینجا را ببینید.

نمایش خانگی: قسمت چهارم فصل دوم سريال «شهرزاد» به کارگرداني حسن فتحي و تهیه کنندگی سید محمد امامی از صبح دوشنبه 26 تيرماه توسط شرکت تصویرگستر پاسارگاد عرضه شده است.

آتنه فقیه نصیری با نقش ثریا همسر شاپور (رضا کیانیان) از قسمت چهارم  وارد قصه شهرزاد می شود.

اين سريال براي مخاطبان در داخل کشور از طریق لوح فشرده و یا خرید اشتراک براي تماشای آنلاين يا دانلود قانوني در دسترس است.

همچنین علاقمندان خارج از کشور با عضویت در سایت رسمی سریال می‌توانند قسمت هاي جديد را مشاهده و به صورت قانونی تهیه کنند.

ترانه علیدوستی، شهاب حسینی، مصطفی زمانی، پریناز ایزدیار، مهدی سلطانی سروستانی، پرویز فلاحی‌پور، گلاره عباسی، پانته‌آ پناهی‌ها، سهیلا رضوی، فریبا متخصص، هومن برق‌نورد، امیرحسین فتحی، رامین ناصرنصیر، نسیم ادبی، ناهید مسلمی، پاشا جمالی، نهال دشتی، معصومه بیگی، سام نوری، باحضور آتنه فقیه نصیری با هنرمندی رویا نونهالی، امیر جعفری و رضا کیانیان از جمله بازیگران سریال هستند.

نمایش خانگی: بعد از پرسشهای شکل گرفته پیرامون چرایی عدم تولید بلوری ارژینال «بادیگارد»، اسماعیل حاتمی‌کیا آقازاده کارگردان این فیلم یادداشتی منتشر نمود و سعی کرد به نوبه خود تقصیر کپی‌کاری را به گردن نبودن تجهیزات تولید بلوری ارژینال در منطقه بیندازد در حالی که هفت سال است شرکت ایرانی صنایع الکترونیک گلرنگ مشغول تولید بلوری ارژینال است.(اینجا و اینجا را بخوانید)

این یادداشت موجب شد دست اندرکاران گروه فنی موسسه گلرنگ رسانه که در تعامل با صنایع الکترونیک گلرنگ تنها تولیدکننده بلوری ارژینال در ایران هستند جوابیه ای را برای انتشار به «نمایش خانگی» ارسال کنند.

در جوابیه تیم فنی گلرنگ رسانه با اشاره به اینکه نحوه اتورینگ بلوری چه به صورت جاوا باشد یا نشانه گذاری هیچ ربطی به پرسش اصلی مبنی بر چرایی رایت بلوری به صورت کپی ندارد بر این امر تأکید شده که ماندگاری و دوام بلوری تولیدشده به صورت ارژینال و از طریق استمپر چندین برابر بلوری های کپی تولیدشده به وسط داپلیکیتور است که در مورد «بادیگارد» از شیوه دوم استفاده شده است.

متن جوابیه تیم فنی گلرنگ رسانه را بخوانید:

سال 1392 شرکت صنایع الکترونیک گلرنگ در تعامل با گلرنگ رسانه با خرید و راه‌اندازی خط بلوری که از پیشرفته ترین نوع در زمان خود بود، تحقیق و بررسی در خصوص مسائل فنی تولید مستر بلوری اعم از دوبعدی و سه بعدی را آغاز نمود.

این مسائل که شامل تهیه سخت افزار و نرم افزارهای تخصصی در این حوزه بود خیلی زود توسط تیم فنی این شرکت پشت سر گذاشته شد که نتیجه آن تولید 7 عنوان دیسک بلوری به عنوان نمونه در دو قالب دوبعدی و سه بعدی FullHD در همان سال بود.

دشوار ترین و پیچیده ترین مرحله کار، آتورینگ و مسترینگ دیسکهای بلوری بود و آن هم در مرحله کدگذاری و فشرده سازی محتوای اصلی؛ اینکه دقیقا در چه محدوده ای از بیت ریت قرار بگیرد و سمبل ریت مناسب برای صدای محتوا چگونه باشد.

البته تعدد تراک‌های صدا و زیرنویس هم مشکلات مربوط به خود را داشت. آنچه که در یادداشت دست اندرکار «بادیگارد» آمده، نه توضیح درباره چرایی عدم استفاده از تولید ارژینال بلوری بلکه توضیح درباره تفاوت قائل شدن در مدل اتورینگ است.

آنچه که از تعریف آتورینگ می دانیم مرحله ای است که در آن نحوه چیدمان محتواهای موجود در دیسک و ایجاد یک اینترفیس مناسب جهت دسترسی کاربر انجام می شود. این موضوع در مورد دی.وی.دی هم صدق می‌کند اما در آتورینگ بلوری نحوه ساخت این اینترفیس کمی متفاوت و پیچیده تر است.

به طور کلی دو مدل برای آتورینگ بلوری وجود دارد: یکی استفاده از علائم و محتوای گرافیکی (نشانه گذاری)  یا HDMV  و دیگری برنامه نویسی جاوا یا BD-J. این دو مدل تفاوت کلی داشته و حتی محیط نرم افزاری ساخت آنها با هم متفاوت است اما کاربرد نهایی که همان ایجاد اینترفیس دسترسی به محتوا برای کاربر می باشد، در نهایت بسیار به هم شبیه هستند.

تنها تفاوت عمده این دو مدل برای کاربر استفاده از امکانات آنلاین دیسکهای بلوری در مدل BD- J  است. اینترفیس ساخته شده با این مدل چون کاملا برنامه نویسی می شود امکان ایجاد دسترسی به پروتکل های اتصال به شبکه دستگاههای پخش را به برنامه نویس می دهد. در واقع در این مدل اینترفیس کاربر می تواند از طریق لینک هایی که برنامه نویس در اختیار او قرار می دهد به شبکه نت متصل شود. از نمونه کاربردهای این اتصال می توان به انجام گیم آنلاین ، چت به صورت زیر نویس بر روی محتوا و از همه مهم تر دسترسی به بانک اطلاعاتی محتوای موجود بر روی دیسک جهت مطالعه اطلاعات بازیگران  و عوامل فیلم ، هزینه ها و حتی حواشی و اخبار مربوط به محتوا اشاره کرد.

فارغ از این توضیحات درباره تفاوتهای اتورینگ ها، مهم اینجاست که اینترفیس موجود بر روی دیسک از هر مدلی که باشد به هیچ عنوان ربطی به کیفیت تصویر نهایی محتوای اصلی ندارد.

به عبارت دیگر می توان دیسک بلوری را بدون اینترفیس و کاملا اتوماتیک تولید کرد که در این حالت با قرار گرفتن دیسک داخل دستگاه پخش، دیسک بطور خودکار و بر اساس لیست پخشی که در آن قرار داده شده است  شروع به نمایش فیلم می کند.

کیفیت تصویر نهایی ارتباط مستقیم به نحوه فشرده سازی و نرم افزار مورد استفاده و همچنین کیفیت دیسک اصلی دارد که  گلرنگ رسانه در مسترینگ عناوین بلوری خود از حرفه ای ترین نرم افزار روز دنیا و باکیفیت ترین دیسکها استفاده کرده است.

تفاوت دیسکهای تولید شده با روش استمپر در این شرکت با دیسکهای کپی موجود در بازار در ماندگاری و دوام آن می باشد. دیسکهای تولید شده با داپلیکیتور دارای عمر محدود بوده  و پس از مدتی از کار می افتند که همین امر امکان آرشیو کردن طولانی مدت را از کاربر می گیرد اما دیسکهای تولید شده به روش استمپر به شرط اینکه آسیب فیزیکی  نبینند تقریبا به مدت نامحدود قابل استفاده خواهند بود. ای کاش در یادداشت دست اندرکار محترم درباره این تفاوت کیفیت توضیح داده می شد.

نمايش خانگي: گزارش هفته گذشته پيراموان ماجراي کپي‌کاري در عرضه نسخه بلوري فيلم «باديگارد»(اينجا را بخوانيد) بازخوردهاي مختلفي در ميان مخاطبان داشت و بسياري از آنها به گلايه از اين امر پرداختند که چرا دست اندرکاران عرضه بلوري واقعيت امر را درباره کيفيت عرضه بيان نکرده‌اند.

اين گزارش با واکنش اسماعيل حاتمي‌کيا آقازاده ابراهيم کارگردان «بادیگارد» که با عنوان بديع «مدير توسعه پروژه» در «باديگارد» حضور داشته مواجه شد.

آقازاده حاتمي‌کيا با نگارش يادداشتي تفصيلي که بخش عمده آن به شرح تلاشهايشان براي عرضه بلوري اختصاص داده شده ابتدا بدون آن که درباره چرایی عدم تولید بلوری فیلم به صورت ارژینال بگوید از روشهای رایت بلوری و البته محتویان دیسک سخن گفته اند!!!

اين آقازاده اما در جریان شرح تلاشهایش مرتکب گافی شده که هم میتواند ناظر به ارژینال نبودن بلوری «بادیگارد» باشد و هم بیانگر دانش اندک ایشان درباره داشته های ایرانیان در زمینه بلوری.

ایشان مدعي شده امکان توليد دیسک بلوري ارژينال در ايران و کشورهاي همسايه وجود ندارد و در انحصار چند کشور معدود است. آیا اين ادعا خود تأییدی بر ارژینال نبودن بلوری «بادیگارد» نیست؟

از اینکه بگذریم گاف آقازاده این است که نمی‌داند در چهار سال گذشته هشت عنوان فيلم و انيميشن بلوری ارژینال در همين کشور و توسط شرکت صنايع الکترونيک گلرنگ -که تنها تولیدکننده بلوری ارژینال در منطقه است- توليد و توزيع شده است. اين عناوين نه با قيمت 25 هزار توماني که بر روي کپي بلوري «باديگارد» گذاشته اند بلکه به قيمت 8500 تومان در فروشگاهها عرضه شده است آن هم در حالي برخي از اين عناوين سه بعدي هستند!

آنچه ايشان ادعا کرده در انحصار چند کشور محدود هست نيز نه تجهيزان توليد دیسک بلوري ارژينال فيلمها بلکه دستگاه و اجازه ساخت استامپر بلوري(ديسک مادر) هست! عدم در اختيار قراردادن امتياز ساخت استامپر به ساير کشورها هم به دليل جلوگيري از توليد محصول بدون دارا بودن رايت محتواست تا يک بار براي هميشه و لااقل در فرمت بلوري جلوي کپي‌کاريهاي دوران سي.دي و دي.وي.دي گرفته شود.

«نمايش خانگي» براي آقازاده حاتمي‌کيا آرزوي پيشرفت در مديريت توسعه پروژه‌هاي بعدي ميکند و به ايشان توصيه ميکند براي آگاهي بيشتر درباره روند توليد «بلوري» حتما از محتواي ورکشاپهايي که پيشتر یا در آينده درباره بلوري در جشنواره هايي مانند ياس برگزار شده يا خواهد شد استفاده کند.(اينجا را بخوانيد)

متن يادداشت اسماعيل حاتمي کيا را بخوانيد:

چند روزي است که خبر پخش “اولين فيلم بلو رِي ايران” در فضاي فرهنگي و مجازي کشور پخش شده است و نظرات متفاوتي از صاحبنظران اين حوزه به گوش مي‌رسد. از اين رو لازم ديدم توضيحي در اين خصوص ارائه کنم. فيلم “باديگارد”، ساخته ابراهيم حاتمي کيا، که پيش‌تر در سينما و بعد از آن در شبکه نمايش خانگي (البته با فرمت دي وي دي) به نمايش گذاشته شده بود، جدا از ملاحظات داستاني و سينمايي خود، در قالب بلو رِي هم ارائه شد که اين نکته از نظر فني ارزش منحصر به فردي دارد، چرا که اولين فيلم بلو رِي برنامه نويسي شده ساخت داخل کشور مي‌باشد.

براي توضيح بايد عرض کنم که ديسک بلو رِي، تکنولوژي جديدتري نسبت به ديسک دي وي دي است که ظرفيت‌هاي 25 گيگابايت(تک لايه) و 50 گيگابايت (دو لايه) را در مقابل ديسک دي وي دي با ظرفيت‌هاي 4.7 گيگابايت (تک لايه) و  9.4گيگابايت (دو لايه) در اختيار مصرف کننده مي‌گذارد. اين ظرفيت چند برابري به توليدکنندگان محصولات مولتي مديا از قبيل فيلم، انيميشن، کليپ و موسيقي اين امکان را مي‌دهد که بتوانند کيفيت خروجي محصول خود را افزايش دهند و از تصاوير با ابعاد 720*576 پيکسلي که اصطلاحا کيفيت SD ناميده مي‌شود، به تصاوير با کيفيت FULL HD با ابعاد تصويري 1920*1080 يا حتي بالاتر مانند  4Kرو بياورند. البته که صرف توليد تصاوير با کيفيت کافي نيست و مصرف کنندگان و بينندگان اين تصاوير نيز بايستي از دستگاه‌هاي پخش متناسب با اين فرمت‌ها بهره ببرند.

استفاده از اين ظرفيت بالا و توليد يک محصول با کيفيت، نيازمند بکارگيري تکنولوژي‌هاي خاص خود است و همانطور که احتمالا مي‌دانيد ساختار ديسک بلو رِي مشابه فرمت دي وي دي نيست. ديسک بلو رِي دو فرمت دارد. يکي ساختار نشانه گذاري و ديگري برنامه‌نويسي. در ساختار نشانه‌گذاري (HDMV) تعريف ساختار و اجزا با يک زبان نشانه‌گذاري و بکارگيري چندين فايل و اجزاي درختي صورت مي‌پذيرد. اين ساختار عليرغم کارآمد بودن، پيچيده، کم انعطاف و تا حدودي قديمي و از رده خارج است چرا که آخرين ساختار بکار رفته براي دي وي دي ها و ديسک‌هاي با فرمت نهايتا HD (تصاوير با ابعاد 1280*720) است و توليدکنندگان اين تکنولوژي، به دلايلي که اشاره شد، آن را براي نسل بعدي تصاوير، که FULL HD،  2Kو 4k ميباشند، توصيه نکرده‌اند ولي با اين حال توليد کنندگاني که قصد ارائه تصاوير تا فرمت HD را دارند، همچنان از سيستم‌هاي خود با ساختار نشانه‌اي استفاده و اقدام به توليد محتوا مي‌نمايند.

فرمت ديگر فرمت قابل برنامه نويسي (BD-J) است که نسبت به فرمت نشانه‌اي، داراي انعطاف فوق العاده در تک تک اجزاي کار، کاملا به روز و کاملا قابل تطبيق و تغيير مي‌باشد. ساختاري که از همان ابتداي بررسي، نظر تيم توليدکننده فيلم بلو رِي باديگارد را به خود جلب کرد. گرافيک چندلايه، امنيت، سادگي، قابليت تعريف روال‌هاي مختلف و قدرت مانور در اين فرمت به گونه‌اي ست که نه تنها آن را براي فيلم و انيميشن، بلکه براي موسيقي و ساير محتواهاي مالتي مديا مناسب و منحصر بفرد کرده است.
با تمام اين اوصاف، و شايد بهتر است بگويم از روي يک کنجکاوي، جرقه توليد فيلم بلو رِي در داخل کشور زده شد. جرقه‌اي که به دنبال اين پرسش در ذهن مان ايجاد شد که ” آيا مي توانيم خودمان در کشور فيلمي با ساختار بلو رِي توليد کنيم؟”. طي بررسي هايي که در روزهاي نخست توسط تيم توسعه انجام داديم، مشخص شد که نه تنها در کشور، بلکه در همسايگي ما نيز چنين کاري انجام نشده است و توليد ديسک بلو رِي در انحصار چند کشور معدود از جمله امريکا است. اين نکته عزم مان را براي کنکاش بيشتر راسخ کرد. ادامه راه نيز هموارتر نبود و روز به روز که مراحل کار پيش مي رفت، جنبه هاي تازه‌اي از دشواريهاي اين کار براي ما روشن مي‌شد و نبود منبع و اطلاعات کافي همواره تهديدي براي ادامه کارمان به شمار مي‌آمد. اما با توکل بر خدا و تلاش جمعي، کاري آماده شد که اکنون در اختيار عموم قرار گرفته است. کاري که از ابتدا بايد گفت که “مشق اول” ماست و يقينا بي اشکال نيست ولي مطمئنا نهايت تلاش‌مان را کرده‌ايم تا رضايت خاطر هم‌وطنان‌مان را به دست بياوريم. اين فيلم حدودا 110 دقيقه‌اي  با فرمت برنامه نويسي شده، نه به دليل کپي بودن ديسک آن به زعم برخي دوستان کارشناس(!) بلکه به دليل احترام به کاربران شبکه خانگي که اکثرا از سيستم‌هاي پخش FULL HD استفاده مي کنند (Bluray Player, PS3, PS4)  در همين فرمت توليد شد.

صداي منحصربفرد آن در پنج صورت (صداي  5.1 کاناله دالبي فارسي، 2 کاناله دالبي فارسي،  دي.تي.اس فارسي و همچنين صداي 5.1 کاناله دالبي عربي و يک روايت صميمانه و گرم از ابراهيم حاتمي کيا از اتفاقات فيلم) ارائه شده است.
زيرنويس‌هاي انگليسي، عربي، ژاپني و فارسي ويژه ناشنوايان براي آن در اختيار مخاطب قرار گرفته است که اين فيلم را نه تنها براي مخاطب داخلي، بلکه به صورت بين المللي قابل ارائه و نمايش مي نمايد. وجود بخشهاي پشت صحنه در خصوص کارگردان، بازيگران، تدوين، توليد، فيلمبرداري، موسيقي، جلوه هاي بصري، صدا و طراحي صحنه نه تنها براي مخاطب عام جذاب است، بلکه براي هنرجويان و علاقه مندان به سينما و بازيگري نيز، جنبه آموزشي دارد. از ديگر ويژگي‌هاي جالب توجه اين ديسک، ارائه آلبوم عکسي است از عوامل، بازيگران، صحنه ها و پشت صحنه‌ها که در اين ديسک گنجانده شده است. آلبوم کامل موسيقي متن فيلم نيز به همراه يک پخش کننده در دسترس است و نيازي به جستجوي اين موسيقي ها در اينترنت و يا پخش در دستگاه ديگري وجود ندارد. اين ديسک با صرف ماهها وقت تيم توسعه و با برنامه نويسي حدود 6000 خط کد توليد شد. در توليد آن از تمامي منابع موجود، هرچند اندک خارجي، استفاده گرديد ولي در مقابل دانش آن به صورت کامل بومي شد. اکنون ما مفتخريم که اعلام کنيم مي توانيم ديسکهايي با تکنولوژي روز فيلم‌هاي هاليوودي توليد کنيم و اين نکته، کار را براي رقابت فرهنگي و اقتصادي با بازارها و صنعت فيلمسازي خارجي هموارتر مي نمايد. خلاصه مطلب اينکه، همه و همه اينها با ياري خداوند و به همت تيمي از هنرمندان، کارشناسان، متخصصين و مديران عرصه فرهنگ، توليد شده و در اختيار شما قرار گرفته است تا هم کاري در جهت ارتقاي توان علمي و فرهنگي کشور صورت گرفته باشد و هم اينکه محصولي توليد شود که همگام با پيشرفت تکنولوژي، بتواند کيفيتي در خور و شايسته شان مخاطب ايراني را به شما بيننده عزيز ارائه کند. اميدوارم که بتوانيم نظر مساعد شما را جلب کنيم و از نقد سازنده و ارزشمند شما در جهت بهبود کارمان بهره ببريم

نمایش خانگی: اکبر عبدی بازیگر طناز سینما و تلویزیون اغلب سعی کرده فارغ از کیفیت آثار همواره حدی استاندارد از تواناییهای بازیگری خویش را در آثار مختلف اجرا کند.

به گزارش سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» عبدی که در هفته های گذشته کمدی «چهار اصفهونی در بغداد» را در شبکه خانگی داشت که علیرغم کپی برداری از «اخراجیها» در زمره آثار پرمخاطب شبکه خانگی بود به تازگی با یک کمدی دیگر به نام «شاباش» به شبکه خانگی آمده است.

«شاباش» را حامد کلاهداری ساخته و فیلم از طریق موسسه هنراول با همراهی سینما24 به شبکه خانگی عرضه شده است.

کامیبز دیرباز، سارا خوئینی ها، مرجانه گلچین و رضا رویگری از دیگر بازیگران «شاباش» هستند و در این فیلم اکبر عبدی در نقش یک پیرمرد خیاط ظاهر شده که پول پیش خانه اش را در یک مراسم عروسی شاباش میدهد.

البته شاباش دادن عبدی در حالت عادی نیست بلکه او بعد از صرف تعدادی قرص روانگردان دچار حالت نشئگی شده و مشغول رقص میشود و حین رقص است که همه دار و ندارش را شاباش میدهد؛ بعد از بازگشت به حالت طبیعی است که عبدی درمی یابد چه اشتباهی کرده و اینجاست که دورتادور شهر میگردد برای جمع کردن شاباش!!!

«شاباش» پنج سال پیش ساخته شد اما به دلیل مشکلات مضمونی و به خصوص شباهت ماجرای شاباش دادن عبدی در حالت نشئگی به ماجرای اجرایی شدن توزیع یارانه در دولت اول احمدی نژاد بعد از چهار سال و با کلی اصلاحیه پروانه نمایش گرفت.

گفتگوی حامد کلاهداری کارگردان «شاباش» درباره ممیزی فراوان این کمدی را اینجا بخوانید.

نمایش خانگی: این یک روال ثابت در همه این سالها بوده که مدیران صداوسیما هیچ گاه از کمبودها و ضعفهایشان نمیگویند و مدام بر اغراق کردن موفقیتهایشان تکیه میکنند و در این رهگذر هرازگاه ادعاهای غریب هم طرح میکنند.

به گزارش سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» همین چند روز قبل بود که مرتضی میرباقری معاون سیما در بازدید از پشت صحنه یک سریال تلویزیونی ادعا کرد تلویزیون ایران 87 درصد بیننده دارد؛ ادعایی که با انتقادات فراوان کارشناسان مواجه شد.

به تازگی نیز معاون سیما در گفتگویی با «ایسنا» که به بهانه اقبال مخاطبان به سریالهای خانگی صورت گرفته ادعا کرده سریالهای تلویزیون ایران را 40 میلیون نفر می بینند اما سریالهای خانگی را فقط 3 میلیون نفر!

فارغ از زیر سوال بودن آمارهای میلیونی که ایشان از مخاطبان میلیونی سریالهایشان ارائه داده اینکه ایشان حتی به شبکه خانگی هم که در حوزه مدیریت ایشان نیست نگاهی از بالا دارد نگران کننده است.

معاون سیما درباره دو سریال‌ «شهرزاد» و «عاشقانه» که این روزها مخاطبان را در شبکه نمایش خانگی با خود همراه کرده‌ است و رقابت با سریال‌های تلویزیونی، اظهار کرد: این دو سریال در قبال ده‌ها سریال دیگر تلویزیون، چیزی محسوب نمی‌شوند. نمی‌خواهم رد کنم و بگویم این سریال‌ها بازخورد نداشته‌اند اما این را می‌گویم که آن سریال‌ها یک قلم در عرض کالاهای دیگر محسوب می‌شوند.

نمایش خانگی: در روزهای گذشته اعلان عرضه نسخه دوبله انیمیشن «من شرور3» از محصولات 2017 یونیورسال پیکچرز در کانال رسمی موسسه هنرهای تصویری سوره منتشر شده است.

به گزارش سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» انیمیشن «من شرور3» که به سفارش یونیورسال پیکچرز توسط یکی از زیرمجموعه های آن با نام «ایلیومینیشن اینترتینمنت» ساخته شده است از جمله محصولات انیمیشن سینماهای آمریکا در سال جاری میلادی بوده است. این فیلم در جشنواره انیمیشن انسی2017 رونمایی شده و اکران آن از حدود دو هفته قبل در ایالات متحده آغاز شده است.

«من شرور3» که با بودجه 80 میلیون دلاری تولید شده تاکنون بیشتر از 460 میلیون دلار فروش داشته که رقمی قابل توجه است.

اینکه این انیمیشن پرفروش تنها دو هفته بعد از آغاز اکران در آمریکا بناست از طریق موسسه سوره وابسته به حوزه هنری به شبکه خانگی عرضه شود پرسش برانگیز  است.

یونیورسال در کنار بسیاری دیگر از کمپانی‌های هالیوودی مانند دریم ورکز، والت دیزنی، فاکس قرن 21 و برادران وارنر سالهاست که به دلیل ماجرای تحریم با شرکتهای خانگی ایران وارد دادوستد نمی شوند و اگر هم محصولی از این شرکتها به شبکه خانگی میآید بدون خرید رایت است که البته غیرقانونی است و مشمول برخوردهای نظارتی.

در هیچ زمانی بعد از انقلاب رایت عناوین مشهور سینمای هالیوود بصورت مستقیم قابل خرید نبوده و تا قبل از دولت یازدهم حق انتشار این عناوین به عنوان کمک هزینه درآمدی از سوی وزارت ارشاد به موسسات ویدیورسانه به صورت رایگان اهدا میشد فقط و فقط در جهت افزایش توان برای خرید رایت فیلمهای ایرانی.

از همین رهگذر بوده که در سالهای گذشته انیمیشنهایی مانند «اسمارفها» از طریق موسسه هنراول یا «شکارچیان اژدها»، «نجات سانتا» و «میراث اساطیر کنگ فو» از طریق موسسه گلرنگ رسانه به شبکه خانگی عرضه شده بودند.

این سوبسید ارشاد هم که بیشتر از 4 سال است به شرکتها داده نمیشود و هیچ عنوان قانونی مشهور هالیوودی از این طریق به بازار نیامده است.

چطور شده که «من شرور3» از محصولات یونیورسال که هیچ دادوستدی با بازار ایران نداشته از طریق موسسه ای وابسته به حوزه هنری به شبکه خانگی می آید؟ آیا این اتفاق نتیجه تعاملات حوزه هنری با این استودیوی هالیوودی است؟؟؟

اعلان عرضه این فیلم از سوی موسسه هنرهای تصویری سوره هم نکته ای دارد بس بدیع؛ دست اندرکاران سوره کپی کنندگان فیلم را تهدید به برخورد قانونی کرده اند بدون آن که بگویند براساس کدام مجوز از مالک فیلم که یونیورسال باشد حق دوبله و پخش فیلم را پیدا کرده اند؟

سعید خندق آبادی مدیرعامل موسسه هنرهای تصویری سوره در گفتگو با سایت «نمایش خانگی» با بیان مشخص نبودن وضعیت عرضه لوح فشرده این انیمیشن بیان داشت: هنوز معلوم نیست که بخواهیم لوح فشرده را هم به بازار داخل ارائه دهیم یا نه. هدف ما فعلا عرضه نسخه مجازی از طریق سامانه های ویدیوی درخواستی(vod) است و پس از آن و در صورت مناسب بودن شرایط برای عرضه نسخه لوح فشرده برنامه ریزی می کنیم.

خندق آبادی پیرامون اینکه آیا رایت فیلم از شرکت میجر یعنی یونیورسال دریافت شده یا نه نیز صرفا به این پاسخ کوتاه بسنده کرد: هنوز اتفاقی در این باره نیفتاده و در روزهای آینده این مسأله مشخص خواهد شد!

توضیحات مدیرعامل سوره پرسش تازه‌تری را پیش‌رو می گذارد و آن هم اینکه آیا عرضه محصولات هالیوودی بدون دارا بودن رایت آنها در سامانه‌های ویدیوی درخواستی مجاز است؟؟؟