نمایش خانگی:  دی‌ماه سال 1394 بود که با حکم رییس وقت سازمان سینمایی (حجت‌الله ایوبی) حسین پارسایی به سمت مدیرکل دفتر نمایش خانگی، مستند و کوتاه سازمان سینمایی منصوب شد؛ مدیری فرهنگی که سابقه تماما تئاتری او انتخابش به عنوان مدیر شبکه نمایش خانگی را عجیب‌ و دور از انتظار کرد.

البته او در همان زمان به عنوان عضو شورای سیاست‌گذاری تماشاخانه «ایرانشهر» و دبیر شورا هم منصوب شد که فعالیت همزمان پارسایی در دو مجموعه‌ای که توسط دولت و شهرداری تهران هدایت می‌شوند، اخیرا تحلیل‌هایی را مطرح کرده است.

پارسایی پس از گذشت حدود یک سال و اندی از حضورش در شبکه نمایش خانگی و در روزهایی که این شبکه با تولید سریال‌هایی که مورد توجه مردم قرار دارد رونق خوبی گرفته است، در گفت‌وگویی با «ایسنا» از وضعیت تولیدات این شبکه، عبور از  روزگار تولید آثار شانه تخم‌مرغی، ممیزی‌های این شبکه و نیز آخرین وضعیت توزیع مجموعه کلاه‌قرمزی در شبکه نمایش خانگی سخن گفت.

یکی از نکات قابل توجه درباره محصولات شبکه نمایش خانگی که البته خبرهای دقیق‌تر درباه آن هنوز رسمی نشده است، به مجموعه‌هایی هم‌چون «شهرزاد» و «عاشقانه» مربوط می‌شود که شنیده می‌شود در فصل‌های دیگری باز هم تولید شوند. ضمن اینکه گویا کارگردان‌های بنام دیگری هم درخواست‌های خود را برای ساخت سریال و فیلم در شبکه نمایش خانگی ارائه کرده‌اند که فعلا با توجه به اشباع بودن شبکه، بررسی آن‌ها به زمانی دیگر موکول شده است. همچنین شنیده می‌شود حضور این تعداد چهره‌ مطرح بازیگری که بیشتر در سینما فعالیت داشته‌اند نگرانی‌هایی را برای اهالی سینما ایجاد کرده که در این راستا پارسایی از تشکیل کمیته‌ای میان خانه سینما و شبکه نمایش خانگی برای هماهنگی بیشتر خبر می‌دهد.

این مصاحبه ابتدا با اشاره‌ای به برخی تولیدات شبکه نمایش خانگی در سال‌های گذشته آغاز شد که پس از اعتراضاتی، شاهد هستیم فیلم‌های سطحی و به اصطلاح بازاری و همچنین سوءاستفاده ازچهره هنرمندان مطرح برای روی جلد و تبلیغات آثار این روزها کم شده است.

پارسایی دراین‌باره تاکید کرد که رویکرد اخیر فعالان شبکه نمایش خانگی، بیشتر سریال‌سازی است.

وی همچنین به سابقه فعالیت و راه‌اندازی دفتر نمایش خانگی اشاره کرد و گفت: اساسا دفتر نمایش خانگی یکی از ادارات کل سه گانه معاونت نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی و تشکیلات نوپایی است که به دلیل جایگاه و ضرورتی که شبکه نمایش خانگی و مخاطبان گسترده آن دارد بیش از پیش مورد توجه است. در این میان سیاست و راهبردهای مصوب سازمان سینمایی به ویژه نهضت تولید محتوا  به ساختار منسجم، هماهنگ و تأثیرگذار این حوزه کمک شایانی خواهد کرد.

این مدیر فرهنگی بیان کرد: بنا به تاکید ریاست محترم سازمان سینمایی سهم ایران از بازار جهانی تصویر، نیازمند محتوا و تولیدات متناسب و جهانی است بنابراین علاوه بر سیاست‌های نظارتی، تلاش و حمایت مجدانه از تولید محتوا، تنوع مضمونی و ارتقاء سطح کیفی آثار برای دستیابی به بازارهای جدید تصویری داخلی و خارجی در جهت راه‌اندازی نهضت تولید محتوا ماموریت اصلی شبکه نمایش خانگی خواهد بود.

پارسایی با اشاره به متقاضی بودن سازندگان فیلم‌های سینمایی اکران شده یا برخی آثار تولید شده در تلویزیون برای پخش از طریق شبکه نمایش خانگی افزود:‌ نمایش خانگی همواره برای همه تهیه‌کنندگان، یکی از مراکز تأمین و بازگشت بخشی از سرمایه بوده است. در این بین حلقه مفقوده یک برنامه‌ریزی دقیق بود که نه تنها فقط کیفیت بلکه ضرورت ارائه یک اثر در شبکه نمایش خانگی هم در آن سنجیده شود. براین اساس صرفا ارزشیابی هنری و کیفی نمی‌تواند ملاک باشد چون برخی مواقع محصولی برای سینما ساخته می‌شود که شاید مخاطب آن به صورت فراگیر در خانه‌های مردم نباشد، به عنوان مثال فیلم‌های «هنر و تجربه» یا مستند از این دسته هستند.

او برای بررسی این ذائقه و انتخاب اینکه چه آثاری وارد شبکه نمایش خانگی می‌شوند، توضیح داد: شوراهای ساخت و پروانه نمایش متشکل از هنرمندان و متخصصین امور ویدیویی و سینمایی با توجه به تنوع مضمون و ساختار هنری آثار را مورد ارزیابی قرار می‌دهند. همچنین موضوع و محتوای آثار، جامعه هدف و مخاطبانش، سرمایه‌گذار و تهیه‌کننده، عوامل و هنرمندان، رده سنی، نحوه و زمان توزیع و … از نکات حائز اهمیت ساخت یک اثر در شبکه نمایش خانگی به ویژه سریال است و این پروسه مجموعه‌ای از کارشناسان مجرب را می‌طلبد که در دفتر نمایش خانگی و شوراهای ساخت و نمایش همکاری دارند ضمن اینکه درجه کیفی و تیراژ  هم در مراحل بعدی بررسی می‌شوند.

مدیرکل شبکه نمایش خانگی ادامه داد: در این شرایط دیگر مجالی برای سهل انگاری و عوام فریبی نیست و کسی نمی‌تواند  از اسامی و چهره یک بازیگر سرشناس که فقط چند دقیقه در یک اثر بازی کرده به عنوان قهرمان قصه سوء‌استفاده کند، دیگر نمی‌تواند یک بازپخش تلویزیونی را با عوض کردن اسم آن به عنوان یک اثر جدید در بازار عرضه کند و تمام این‌ها به صورت سیستماتیک و ساماندهی شده در شبکه نمایش خانگی از فیلتر کارشناسان مختلف عبور کرده تا به شبکه توزیع برسد.

پارسایی در پاسخ به اینکه آیا موردی بوده که پس از توزیع، تخلف صورت گرفته باشد؟  گفت: بله البته به ندرت این سهل‌انگاری و گاهی هم به عمد صورت گرفته که موضوع تخلف در شورایی در اداره کل نظارت بر مراکز- مشاغل و مجامع بررسی می‌شود.

وی همچنین در پاسخ به اینکه آیا براساس سخت‌گیری‌هایی که گفته می‌شود برای صدور مجوز وجود دارد، میزان تولیدات هم کاهش پیدا خواهد کرد؟ گفت: پایبندی به ضوابط و مقررات فرهنگی سختگیری نیست بلکه در این میان، آثار سطحی و فاقد کیفیت ( اصطلاحا بازاری یا شانه تخم مرغی ) به تدریج حذف خواهند شد.

پارسایی با اشاره به اینکه در حال حاضر سریال‌، فیلم‌های سینمایی ایرانی، انیمیشن و فیلم‌های خارجی بیشترین سهم را در تولیدات شبکه نمایش خانگی به لحاظ تیراژ و اقبال عمومی دارند، درباره تولید نشدن تله فیلم توضیح داد: تلویزیون بزرگترین حامی تولید و پخش تله فیلم‌ها بود و الان دیگر چنین سرمایه‌ای را در اختیار نمی‌گذارد چرا که در شرایط حاضر بازگشت سرمایه اولیه تولید تله فیلم در شبکه نمایش خانگی در مقایسه  با آثار سینمایی و البته حضور هنرپیشه‌های مطرح، مقرون به صرفه نیست.

مدیرکل شبکه نمایش خانگی در بخش دیگری از این گفت‌وگو درباره بازه زمانی توزیع فیلم‌های سینمایی پس از پایان اکران نسبت به گذشته هم توضیح داد: معمولا فیلم‌های سینمایی پس از چهار ماه از پایان اکران توزیع می‌شدند، اما الان این روند تغییر کرده است چون فاصله اکران در تهران و شهرستان‌ها تغییر پیدا کرده است و پس از آخرین نوبت اکران، امکان توزیع در شبکه نمایش خانگی فراهم می‌شود. در واقع دفتر نمایش خانگی مانعی برای سرمایه‌گذار و تهیه‌کننده و بازگشت سرمایه برای ایشان نیست.

او در ادامه درباره ممیزی‌هایی که به فیلم‌های سینمایی اکران شده در شبکه نمایش خانگی وارد و باعث می‌شود مخاطب اثر سانسور شده‌ای را نسبت به آنچه در سینما نمایش داده شده و قبلا  از بخش دیگری از وزارت فرهنگ مجوز گرفته، ببیند بیان کرد: این اتفاق امری خیلی طبیعی است. مدیوم سینما با نمایش خانگی و حتی تلویزیون متفاوت است. مسئله حریم خانواده است. بنابراین نمی‌توانیم به شکل فراگیر و عام هر آنچه در سینما اکران می‌شود مناسب نمایش خانگی دانست، باید در نظر بگیریم چه گروهی در شبکه نمایش خانگی، مخاطب هستند. مخاطب در سینما حق انتخاب محض دارد ولی در شبکه نمایش خانگی اعضا یک خانواده در سنین مختلف در کنار هم به تماشای یک اثر می نشینند. بنابراین در شبکه نمایش خانگی بنا به ذوق و سلیقه مخاطبین و البته فراگیری بیشتر و دسترسی آسانتر، این حساسیت و احترام متقابل ضروری است.

پارسایی در پاسخ به اینکه آیا در دوران مدیریت‌اش در شبکه نمایش خانگی فیلمی بوده که در بین آثار متقاضی برای توزیع در شبکه مجوز نگرفته باشد؟ گفت: به ندرت بله، البته صرفا به دلیل ممیزی نبودند. مشکلاتی از قبیل مسائل حقوقی،  مالکیت و رایت اثر به ویژه در حوزه انیمیشن یا فیلم‌های خارجی مانع دریافت مجوز شده‌اند.

این مدیر فرهنگی با تاکید براینکه «معتقدم همواره شبکه نمایش خانگی به لحاظ حمایت و نیز تولید آثار فاخر می‌تواند مُقوم سینمای ایران باشد» درباره رونق گرفتن شبکه نمایش خانگی با سریال‌سازی و عبور از دوران بی‌اعتمادی مخاطب تا جایی که چهره‌های مطرح فیلمساز و بازیگر به این شبکه وارد شده‌اند، بیان کرد: به جرأت می‌توانم بگویم آنچه الان در شبکه نمایش خانگی مورد بحث است و به عنوان موفقیت نسبی شبکه تلقی می‌شود تعامل و همکاری موسسات ویدیو رسانه، هنرمندان و دست اندرکاران در تولید آثار فاخراست.

وی  با اشاره به حضور چهره‌های مطرح سینمایی در این شبکه نمایشی گفت: البته این مسئله تاحدودی خود محل بحث شده است و به همین دلیل باید چرخه تولید برای سینما حفظ شود. برهمین اساس جدول زمان‌بندی تولید و پخش آثار به ثبات چرخه تولید سینمای ایران کمک خواهد کرد.

او درباره اینکه آیا رونق شبکه از جنبه دیگری هم می‌تواند مورد بحث باشد چون مثلا در صورتی که «کلاه‌قرمزی» هم به شبکه نمایش خانگی راه‌ یابد، توزیع همزمان چند اثر پرمخاطب ممکن است مشکلاتی را برای مخاطب به وجود اورد؟ اظهار کرد: پیش بینی شده در هر فصل حداکثر یک مینی سریال و یک سریال بلند در دستور کار قرار گیرد و پخش آن نیز با همین فاصله زمانی انجام شود، همواره تداخل تولید آثار سینمایی و سریال‌ها، دستمزد و حضور همزمان هنرپیشه‌ها مورد توجه جدی سازمان سینمایی است. در خصوص توزیع همزمان آثار هم این کنترل وجود دارد که البته بخش اعظم آن تعامل موسسسات پخش با یکدیگر است.

پارسایی درباره این میزان از استقبال برای کار در شبکه نمایش خانگی و اینکه چقدر از این مسئله به محدودیت‌های کمتر شبکه نمایش خانگی با تلویزیون ارتباط دارد؟ گفت: همه ما در یک افق می‌اندیشیم. تولیدات شبکه نمایش خانگی و اخیرا بحث  vod و فضای مجازی ظرفیت‌های تازه‌ای را به وجود آورده و تعامل هر چه بیشتر این دو حوزه یعنی تلویزیون و نمایش خانگی باعث می‌شود میلیون‌ها نفر از تماشای این آثار محروم نشوند و این خود باعث ارتقای فرهنگی جامعه است.

او درپاسخ به اینکه آیا با این سریال‌ها شبکه نمایش خانگی ر ا می‌توان رقیب مهمی برای تلویزیون دانست؟ گفت: ممکن است اینطور تصور شود، اما معتقدم سازمان سینمایی و صدا و سیما اهداف همسو و نقاط مشترک بسیاری دارند.

این مدیر فرهنگی در پاسخ به اینکه چطور چنین نظری را مطرح می‌کند وقتی در همان تلویزیون گزارش‌هایی علیه سریال‌های شبکه نمایش خانگی پخش می‌شود؟ توضیح داد: عبارت شبکه نمایش خانگی صرفا به معنای سازمان سینمایی و دفتر نمایش خانگی نیست، نمایش خانگی شبکه گسترده‌ای از تولید تا توزیع آثار توسط اشخاص حقیقی وحقوقی، موسسات خصوصی ویدئو رسانه و دفاتر پخش است که دفتر نمایش خانگی تنها مسئولیت نظارت بر محتوی و صدور مجوز آثار را  بنابر مقررات و ضوابط موجود دارد. البته سوء‌استفاده‌هایی هم به اسم این شبکه به عنوان قاچاق می‌شود که مسئولیت آن با ستاد صیانت از محصولات سینمایی است. در فضای مجازی هم چیزهای زیادی منتشر می‌شود که فاقد مجوز هستند بنابراین نباید همه چیز را مستقیما به وزارت ارشاد نسبت داد.

او اضافه کرد: چندی پیش هم در یک سایت خبری توزیع انیمیشن‌های غیرقانونی شبکه قاچاق با دوبله‌های غیر اخلاقی را با طرح اتهامات واهی و کذب به دفتر نمایش خانگی، منافع اشخاص، سیاست و راهبردهای آن نسبت داده بودند که البته جای تاسف بسیار دارد. بنابراین پخش چند گزارش انتقادی ولو با اهداف خاص نمی‌تواند تصویری کلی از صداوسیما باشد.

مدیر شبکه نمایش خانگی در پاسخ به اینکه با این حال به نظر می‌رسد همین انتقادها روی کار او تأثیر گذاشت تا مثلا اصلاحات جدیدی بر سریال «عاشقانه» پس از توزیع قسمت‌هایی از آن رخ دهد، گفت: آنچه در «عاشقانه» اصلاح شد، همان معیارهایی بود که توسط سازندگان آن غفلت شده بود که مورد پذیرش قرار گرفت. در واقع این مورد هم سهل‌انگاری بود که البته با همکاری عوامل اصلاح شد.

حسین پارسایی که مدتی قبل در اظهارنظری بحث‌برانگیز اعلام کرده بود «تمامی حقوق عروسک‌های «کلاه قرمزی» مردادماه سال ۸۸ طی قراردادی از سوی شبکه دو سیما به تهیه‌کننده این مجموعه واگذار شده است»، درباره وضعیت مجموعه «کلاه‌قرمزی» و پخش آن در شبکه نمایش خانگی توضیح داد: در حال حاضر بنا به دستور قضایی تا رسیدگی حقوقی، توزیع کلاه قرمزی تعلیق شده است و صدور پروانه نمایش برای کلاه قرمزی تابع شرایط بروکراتیک مابین دو سازمان صداوسیما و امور سینمایی و ابلاغ مجدد قضایی است که در صورت حل اختلاف موارد به شکل مقتضی انجام می‌شود. اما معتقدم مدیریت فرهنگی وظیفه دارد برای میانداری و کمک به حل مشکلاتی از این قبیل و حفظ حرمت هنرمندان و جایگاه عالی نظام، مواردی را به قصد تنویر افکار عمومی بیان کند و البته مصاحبه اینجانب در مورد حقوق عروسک‌های کلاه قرمزی با حفظ منافع طرفین صورت گرفت.

مدیر شبکه نمایش خانگی  در پایان درباره اینکه در روزهای قبل از آغاز به کار دولت دوازدهم مورد هجمه یک سایت اصولگرا قرار گرفته است، «ضمن ابراز تاسف از این رویه ناصواب، نخ نما و ناکارآمد، دروغ پراکنی، اتهامات واهی  و انتشار مطالب غیر واقع و نسبت دادن آدم‌ها به عناوین کلی با اهداف سیاسی و جناحی» گفت: من هیچ مرزی بین خدمتگزاران نظام و انقلاب قائل نیستم و آمد و شد هیچ دولتمردی در اراده من برای خدمتگزاری در عرصه فرهنگ و هنر تاثیری نخواهد داشت و طی این سالها هرگاه بنا بر تشخیص و ضرورت فرهنگی احساس تکلیف کردم در صحنه حضور داشته‌ام. از سال‌های دور در شهر قم تا سنگرهای دفاع مقدس، از نمایش‌های مذهبی تا آیین‌های عاشورایی، از مدیریت‌های فرهنگی کوچک تا امور سینمایی و تا امروز علیرغم حقوق شرعی و شهروندی‌ام و امکان تعقیب قضایی نسبت به توهین و نشر اکاذیب و نامهربانی و بی‌اطلاعی برخی منتقدان از مقررات، جزییات و شیوه اجرایی کار همیشه خویشتنداری کردم و به دیدگاه‌های مختلف احترام گذاشته‌ام.

نمایش خانگی: کمدی «اکسیدان» از جمله فیلمهایی بود که توافقات خرید رایت خانگی آن پیش از اکران میان تهیه کننده و موسسه هنرهای تصویری سوره وابسته به حوزه هنری ایجاد شده بود با این حال ممنوعیت اکران آن در سینماهای حوزه هنری موجب شد این توافقات به هم بریزد.

به گزارش سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» شاید زمانی که مسئولان حوزه هنری این فیلم را توقیف کردند فکرش را هم نمیکردند که فیلم بتواند بیشتر از 2 تا 3 میلیارد فروش داشته باشد با این حال «اکسیدان» علیرغم ساختار تلویزیونی خود به یک دلیل مهم و آن هم بداهه پردازیهای امیر جعفری و جواد عزتی فروش خوبی را تجربه کرده و در آستانه 7 میلیارد فروش خالص است.

پرسش آنجاست که آیا این فروش بالا موجب نخواهد شد مدیران موسسه سوره مجددا باب مذاکره با تهیه کننده «اکسیدان» را باز کنند تا بتوانند از سود برآمده از فروش فیلم در شبکه خانگی برخوردار شوند؟

بعید است مدیران موسسه سوره ریسک چنین کاری را قبول کرده و تبعات دردسرساز آن را بپذیرند. هر چه باشد این اقدام میتواند نوعی دوگانگی در سازمانهای حوزه هنری نام گیرد و زمینه ای شود برای انتقادات تند و تیز به این ارگان.

مگر آن که به صورت کاملا درونی توافقاتی میان سوره با یک موسسه همکار مانند هنرنمای پارسیان صورت گیرد و برای عرضه خانگی موسسه‌ای مانند هنرنمای پارسیان انتخاب شود تا از یک طرف حواشی مربوط به حضور نام سوره بر فیلم برای حوزه هنری دردسر نسازد و از طرف دیگر سوره هم بتواند در سود خانگی سهیم باشد.

آیا این اتفاق خواهد افتاد؟؟؟ باید منتظر ماند و دید…

نمایش خانگی: بیشتر از یک ماه است که عرضه فصل دوم سریال «شهرزاد» در شبکه خانگی آغاز شده است و البته که به واسطه پیشینه ذهنی مثبتی که مخاطبان از فصل اول داشته اند اقبال مخاطبان به آن هم نسبتا خوب بوده است.

به گزارش سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» نگاهی به آرای مخاطبان فصل دوم در فضای مجازی اما گویای این واقعیت است که هنوز فصل دوم به لحاظ اقبال مخاطبان به پای فصل اول نرسیده است؛ البته که تازه شش قسمت از سریال عرضه شده و باید کمی بیشتر زمان داد تا حاصل کار تیم تولید «شهرزاد2»را دید.

از جمله رسانه هایی که به تازگی نگاهی به قسمتهای عرضه شده فصل دوم داشته «همشهری جوان» است که در یادداشتی به انتقاد از برخی مشکلات این فصل پرداخته است.

متن کامل یادداشت «همشهری جوان» درباره «شهرزاد2» را بخوانید:

يک چهارم از فصل دوم سريال «شهرزاد» را ديديم. سريالي که با وجود پخش در شبکه نمايش خانگي به علل گوناگون، از حضور عوامل حرفه اي و بازيگران کارکشته و تبليغات گسترده گرفته تا ضعف تلويزيون و سريال هايش، توانسته مخاطبان زيادي را جذب کند.

خيلي ها منتظر دوشنبه ها هستند تا قسمت جديد را بخرند و بلافاصله ببينند. فصل دوم «شهرزاد» اما تا اينجا مانند فصل اولش، آن پختگي و دقت را ندارد. گريم هاي اگزجره و نمايشي و آرايشي جاي گريم هاي منطقي و عادي فصل قبل را گرفته اند مثلا نگاه کنيد به سبيل هاي امير جعفري و مقايسه اش کنيد با گريم بدون اغراق شهاب حسيني. تغيير محسوس در گريم بازيگران و تغيير سليقه چهره پردازي را مي توان بدون نگاه به تيتراژ و نشستن عبدالله اسکندري به جاي سعيد ملکان، حس کرد.

خلأ علي نصيريان هم به قدري عميق است که رويا نونهالي و رضا کيانيان با دو سبک بازي متفاوت شان، نتوانسته اند آن را پر کنند. در واقع نصيريان، انرژيِ حضوري با خود به صحنه مي آورد که قابل مقايسه با بازيگر ديگري نيست.

فضاي بعضي اتفاقات و مکان ها هم آن گيرايي را ندارد مثلا فضاي قهوه خانه ها و جاهل هاي «شهرزاد» را با فضاي «شب دهم» خود حسن فتحي يا «دندون طلا»ي ميرباقري مقايسه کنيد تا دست تان بيايد، چه مي گويم. مساله مهم ديگر، پرداخت صحنه است.

فصل دوم «شهرزاد» در نيمه دهه 1330 مي گذرد. در تهراني که بعد از کودتاي 28 مرداد 1332، پوست انداخته است. پايتختي که در دوران آغاز ديکتاتوري محمدرضا پهلوي، به واسطه افزايش قيمت نفت، سرمايه گذاري غربي ها و ورود اسباب و لوازم گوناگون در مسير توسعه بوده. در آن سالها خط اتوبوسراني شرکت واحد افتتاح شده، ملت با هواپيما به سفر فرنگ مي رفته اند. ساواک درست شده، آپارتمان سازي رونق گرفته و طبيعتا اين تاثيرات، بر گويش و گفتارها هم تاثير گذاشته اما سيمايي که حسن فتحي در شهرزادش از تهران دهه 1330 نشان مي دهد تفاوت چنداني با تهران دهه 1320 و قبلش ندارد. فيلم ها و عکس هاي زيادي از آن دهه وجود دارد.

پدربزرگ ها و مادربزرگ هايمان به خوبي آن دوران را به ياد دارند و شاهدان زنده فراواني وجود دارند که آن دوره را با جزئيات، زندگي کرده اند. با اين ضعفها، آنچه مخاطب را همچنان پايبند «شهرزاد» نگه مي دارد خط قصه و کنجکاوي براي دانستن سرنوشت قهرمان هاي قصه، ديدن بازي هاي شهاب حسيني و ترانه عليدوستي و البته اعتياد رسانه به قرارهاي دوشنبه براي گرفتن دي وي دي سريال است.

«شهرزاد» هر چقدر پيش مي آيد، کار براي سازندگانش سخت تر مي شود چون هم ما شهرک سينمايي مربوط به دهه 1330 به بعد نداريم و هم، شواهد زيادي از دوره معاصر – چه تصوير و چه افراد- وجود دارد که جلوي سازندگان سريال را براي ساخت فضاي باسمه اي و بي مدرک و دليل مي گيرد.

نمایش خانگی: در قسمتهای پیشین سریال «عاشقانه» قرار گرفتن تصویری از سوفیا هادی فرزند منوچهر هادی کارگردان این سریال در تیتراژ پایانی اسباب پرسش مخاطبان درباره چرایی این حضور را موجب شده بود.

به گزارش سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» در آن زمان منوچهر هادی این حضور را نه به واسطه رابطه پدر-فرزندی که بخاطر نقش موثر سوفیا در قسمتهای پایانی «عاشقانه» دانست.

با پایان عرضه سریال «عاشقانه» در شبکه خانگی و رونمایی آشکار از سوفیا در یکی از سکانسهای قسمت آخر، مخاطبان منظور کارگردان از نقش فرزند را دریافتند.

یکتا ناصر در میانه این سریال به نقش زنی باردار وارد داستان شد که در برهه ای از زمان پیش پزشکی با بازی ساره بیات می آمد و حالا در قسمت پایانی این زن بعد از وضع حمه به همراه فرزند خود که سوفیا باشد نزد ساره بیات می آید!!!

در این حضور خواهر یکتا ناصر نیز با نوزداش وی را همراهی میکند. نوزادی که دخترخاله سوفیا هادی محسوب میشود و سیلوانا نام دارد.

باید منتظر ماند و دید در آینده نزدیک آقازاده هادی نیز به مانند بسیاری دیگر از آقازادگان سینمای ایران از پولاد کیمیایی گرفته تا باران کوثری و پگاه آهنگرانی و سام قریبیان وارد سینما خواهد شد یا نه؟

نمایش خانگی: در ماههای اخیر سینما و به دنبال آن شبکه خانگی عرصه ای شده برای زدن دولت روحانی و سریالهایی مانند «عاشقانه» و «شهرزاد» محملی شده اند برای طرح ادعاهایی نظیر ولنگاری فرهنگی در حیطه هنرهای نمایشی.

به گزارش سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» اوایل عرضه «عاشقانه» به شبکه خانگی بود که یکی از رسانه های اصولگرا در مطلبی انتقادی بر سریال «عاشقانه» تاخته بود و آن را در تضاد با سبک زندگی ایرانی-اسلامی دانسته بود.

اما جالب است که حالا بعد از پایان عرضه سریال در شبکه خانگی گفتگویی تفصیلی با علیرضا سوزنچی بازیگر کاراکتر «محمود» که از جمله شخصیتهای منفی «عاشقانه» است تبدیل شده به تیتر یک همان رسانه اصولگرا!

البته که این گفتگو به بهانه حضور این بازیگر در جشنواره تئاتر رضوی بوده اما نکته آنجاست که این بازیگر بعد از 45 سال سابقه تئاتری تازه امسال به واسطه سریال «عاشقانه» بود که نزد مخاطبان شناخته شد ولی رسانه موردنظر از واهمه اینکه مبادا به تبلیغ «عاشقانه» منجر شود حتی کلمه ای درباره اقبال مخاطبان به این سریال و شناخت سوزنچی به واسطه آن سخن نگفته است.

نمایش خانگی: در حالی که تولید فصل دوم سریال عاشقانه منتفی شده است و منوچهر هادی کارگردان این سریال یک فیلم به نام “آینه بغل” را ساخته و به دنبال ساخت فیلمی دیگر به نام “سن رشد” به تهیه کنندگی خودش و سریالی 60 قسمتی به تهیه کنندگی ایرج محمدی است روزنامه “هفت صبح” یک پیشنهاد جالب را به کارگردان این فیلم داده است.

این روزنامه با مرور سوژه های دست اول حادثه ای سالهای اخیر منوچهر هادی را به عنوان کارگردانی پیشنهاد داده که می تواند فیلم واقعه نگاری سرقت اسفند95 از خودروی حمل پول بانک پاسارگاد را بسازد!

بانک پاسارگاد در سالهای اخیر به خاطر ورود به سرمایه گذاری در تولید آثار سینمایی مختلف از نمونه هایی پرمخاطب مانند «طبقه حساس» و «جدایی…» تا نمونه هایی میانه مانند «ملبورن» و نمونه هایی شکست خورده و کم مخاطب مانند «من دیه گو مارادونا هستم»، «بهمن» و مرگ ماهی» مورد توجه قرار گرفته است.

اخیرا نیز بانک پاسارگاد به عنوان اسپانسر فیلم پوران درخشنده «زیر سقف دودی» حضور داشت؛ فیلمی که نتوانست توجه مخاطبان را جلب کند. از آن سو سامانه ناکارآمد بلیت فروشی جشنواره سی و پنجم فجر که وابسته به هولدینگ همین بانک بود در کانون توجه قرار گرفت.

متن پیشنهاد «هفت صبح» درباره ساخت فیلم سرقت از خودروی حمل پول بانک پاسارگاد را بخوانید:

اواخر سال گذشته بود که یک اتفاق سینمایی آن هم به سبک و سیاق فیلمهای هالیوودی در تهران رخ داد. ماشین حمل پول یکی از بانکهای خصوصی در اتوبان مورد سرقت قرار گرفت.
سوژه ای با این پتانسیل، نیاز به خلق صحنه های اکشن و زد و خورد دارد و باید تعقیب و گریزهایش خوب از کار دربیاید.
از بین کارگردانها منوچهر هادی توانایی رویارویی با این سوژه را دارد ضمن اینکه او با توجه به علاقه اش به سینمای اجتماعی میتواند به خوبی به زندگی سارقان نقب بزند و این سوژه را از تبدیل شدن به یک اکشن صرف نجات دهد!

نمایش خانگی: نماینده فعال و با سابقه توزیع شرکتهای نمایش خانگی  سعید سلیمی درگذشت.

سعید سلیمی که از جمله توزیع کنندگان عمده و جزو نمایندگان خوش نام شبکه نمایش خانگی در تهران بود بر اثر سانحه تصادف خودرو درگذشت.

سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» و فعالان نمایش خانگی ضمن ارائه تسلیت به بازماندگان این همکار توانا برای آن مرحوم آرامش روح را آرزو می کند.

نمایش خانگی: از جمله درامهای با درونمایه جدی که در روزهای اخیر وارد شبکه خانگی شده و اقبال به آن هم متناسب بوده «هلن» است؛ فیلمی به کارگردانی اکبر ثقفی کارگردان و تهیه کننده ای که هم سینمای تجاری و آثاری مانند «جان سخت» و «فوتبالیستها» را تجربه کرده و هم سینمای به اصطلاح هنری و آثاری همچون «همه چیز برای فروش» و «مردی که اسب شد».

اکبر ثقفی در گفتگو با سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» با اشاره به رضایت نسبی که از عرضه «هلن» در شبکه خانگی داشته گفت: متأسفانه اکران «هلن» در آخرین روزهای سال 95 و در حالی انجام شده که «نیمروزفیلم» پخش کننده نتوانست شرایط مفیدی را برای اکران فراهم کند. عجله و شتابی که در پخش صورت گرفت باعث شد فیلم دیده نشود با این حال خوشبختانه پوشش سراسری نسخه خانگی موجب شد فیلم دیده شود.

ثقفی با اشاره به تیراژ 300 هزاری فیلم در شبکه خانگی ادامه داد: در پخش اول نزدیک به 300 هزار نسخه از «هلن» در شبکه خانگی توزیع شد و شرایطی فراهم شد که حتی در دورترین نقاط نسبت به پایتخت نیز فیلم به دست مخاطبان برسد.

این کارگردان در پاسخ به این پرسش که آیا فروش رایت خانگی فیلم توانسته شرایط بازگشت سرمایه تولید را فراهم کند اظهار داشت: در شرایط فعلی هزینه تولید سینمایی زیر 900 میلیون تا 1 میلیارد نیست و از آنجا که اکران ما چندان مطلوب نبود توانستیم با واگذاری رایت خانگی شرایطی را فراهم کنیم که هزینه های تولید مرتفع شده و لااقل ضرر نکنیم.

اکبر ثقفی با اشاره به رونق نسبی شبکه خانگی در سالهای اخیر به سایت «نمایش خانگی» گفت: خودم همواره سینما را بر مدیومهای دیگر ترجیح داده‌ام اما اگر شرایطش فراهم باشد بدم نمی آید سریال سازی برای شبکه خانگی را تجربه کنم و در این حیطه هم به نظرم بیش از همه باید به سراغ ساخت سریال درباره مسائل مبتلابه زندگی شهری رفت.

ثقفی خاطرنشان ساخت: اینکه مدام در برنامه های گفتگومحور درباره آسیبهای طلاق، اعتیاد، بیکاری و بزهکاری بگوییم فقط یک بعد قضیه است و اگر بخواهیم در این حیطه ها کار فرهنگی کنیم باید آثار نمایش دراماتیک دارای جذابیت و سرگرمی بالا تولید کنیم. شبکه خانگی بهترین مدیوم برای پرداختن به چنین آسیبهایی است.

این تهیه کننده ادامه داد: برای پیشرفت چاره ای نداریم جز ارتقای فرهنگ خانواده ها و فرهنگ هم ارتقا نمی یابد مگر با ایجاد ارتباط درونی با مخاطب. سالهاست که درباره فرهنگ غلط استفاده از وسایل نقلیه در کشور می گوییم اما حتی یک مجموعه نمایشی مفید درباره اصلاح این فرهنگ نداشته ایم.

اکبر ثقفی پیرامون مسأله بالا رفتن دستمزدهای بازیگران به واسطه بریز و بپاش در شبکه خانگی بیان داشت: سریالهای خانگی قائم به بازیگر شده است و معلوم است که برای بازیگر استار آوردن باید پول خرج کرد. یک استار اگر فیلمنامه خوب سینمایی به پستش بخورد معلوم است که با دستمزد متوسط سر کار می رود ولی همین بازیگر اگر بخواهد ریسک کند و به شبکه خانگی بیاید دستمزد بالایی را طلب می‌کند.

وی ادامه داد: شبکه خانگی عرصه ایست که میتواند زمینه ای هم باشد برای کشف استعدادهای بازیگری یعنی با صرف هزینه کمتر سریالهایی ساخت که به جای 10 استار نهایتا 3 استار داشته باشند اما نقشهای مکمل را به چهره های نوجویی سپرد که مستعدند. این کار هم جریان تازه‌ای را در شبکه خانگی ایجاد میکند و هم کمک میکند به افزایش دامنه بازیگری در سینما و تلویزیون.

یکی از حرف و حدیثهای پیرامون شبکه خانگی ورود پولهای بادآورده به آن به جهت فرارهای مالیاتی و بعضا پولشویی بوده است. ثقفی در این باره بیان داشت: از این پولشویان به پست من که نخورده است اما محال است به راحتی حرف چنین افرادی را باور کنم. من آدمی نیستم که وقتی طرف میگوید 100 میلیارد میدهم تا سریالی 30 قسمتی تولید کنیم بی تحقیق و جستجو وارد همکاری شوم. شک نکنید که حتی برای یک دهم این مبلغ هم کلی جستجو میکنم تا ببینم از کجا آورده است.

تهیه کننده «مرگ کسب و کار من است» و «سایه وحشت» افزود: یادتان نرود که سرمایه گذارانی که به این طریق وارد شبکه خانگی یا سینما میشوند ماندگاری لازم را هم ندارند و دیر و زود یا عقبه سرمایه ها مشکل ساز میشود یا شکستهای ممتد تجاری.

اکبر ثقفی در پاسخ به این پرسش که کدام یک از سریالهایی که تاکنون به شبکه خانگی عرضه شده را دنبال کرده به «نمایش خانگی» گفت: سریال «شهرزاد» به لحاط ساختاری و فضاسازی بصری سریال استانداردی است ولی شخصا اگر بخواهم سریال خانگی بسازم به سراغ ساخت سوژه های تازه میروم که این هم نیاز دارد به مخاطب شناسی یعنی قبل از تولید باید به دنبال این رفت که مخاطب چه میخواهد و دغدغه اش چیست و سپس به سراغ تولید رفت.

ثقفی ادامه داد: شبکه های ماهواره ای از همه نوعش چهارنعل می‌تازند و اگر بخواهیم با آنها رقابت کنیم نباید بیگدار به آب بزنیم. سالها پیش یک سریال «مراد برقی» بود که شهر را خلوت میکرد اما الان ده ها سریال و برنامه از شبکه های ماهواره ای در حال پخشند که همه به دنبال جذب مخاطب داخلند. در این شرایط اگر بخواهیم بخشی از مخاطبان ماهواره را به سمت شبکه خانگی بیاوریم باید با برنامه ریزی دقیق انتخاب سوژه کنیم و هوشمندانه تولید را پیش ببریم.

اکبر ثقفی که این روزها فیلمی به نام «بیوگرافی» را هم به عنوان تهیه کننده در گروه هنروتجربه روی پرده دارد درباره برنامه های آینده اش گفت: فیلمی به نام «روسی» به کارگردانی امیرحسین ثقفی را تولید میکنم. یک فیلم پربازیگر با پروداکشن سنگین که همچنان فرم برایش اهمیت دارد.

نمایش خانگی: تهیه‌کنندگان مجموعه «قهوه تلخ» که مدتی است خبری از آنها در دست نبود، سرانجام رونمایی شدند.

به گزارش سایت خبری-تحلیلی «نمایش خانگی» و به نقل از «فارس» سریال «قهوه تلخ» مجموعه طنزی به کارگردانی مهران مدیری و فیلمنامه‌نویسی امیر مهدی ژوله و خشایار الوند بود که بصورت هفتگی از 23 شهریور 1389 در بسته‌بندی‌های 3 قسمتی از طریق موسسه گلرنگ رسانه در شبکه نمایش خانگی توزیع می‌شد اما تنها 2 مجموعه که حاوی 6 قسمت پایانی این سریال است، به دلایل نامشخصی پخش نشد.

در آن مقطع زمانی اعلام شد که مهران مدیری با برادران آقاگلیان به اختلاف خورده و همین باعث شده تا سریال پرمخاطب «قهوه تلخ» بی‌سرانجام بماند. اما موضوع اختلاف با مهران مدیری پایان کار نبود و برادران آقاگلیان حتی تولید انیمیشن سینمایی «بانویی از ماه» را هم نیمه کاره رها کردند و تا مدت‌ها خبری از آنها نبود.

اما این غیبت چندساله سرانجام اخیرا به پایان رسید و این دو برادر در مراسم اکران خصوصی فیلم سینمایی «ساعت 5 عصر» پس از 5 سال رویت شدند و با مدیری خوش و بش کردند. این حضور دوباره نشان دهنده این است که احتمالا دوران اختلاف به پایان رسیده و شاید پس از 6 سال سرانجام مخاطبان مجموعه «قهوه تلخ» بتوانند قسمت‌های پایانی این اثر را ببینند.

سریال «قهوه تلخ» 35 بازیگر اصلی دارد که از آن‌ها می‌توان به مهران مدیری، سیامک انصاری، محمدرضا هدایتی، سحر جعفری جوزانی، سحر زکریا و رضا فیض نوروزی اشاره کرد.

مهران مدیری که پیش از آن سریال‌های موفقی چون «پاورچین»، «نقطه چین»، «شب‌های برره»، «باغ مظفر» و «مرد هزار چهره» را در کارنامهٔ خود داشته، در این کمدی تاریخی به ادعای خودش بهترین کارش را به نمایش گذاشته‌است.

این سریال هر هفته در یک مجموعه شامل سه سی‌دی که هر سی دی حاوی یک قسمت و یا در قالب یک دی‌وی‌دی منتشر می‌شد. و در 34 مجموعه که شامل 102 قسمت است پخش شد و تنها دو مجموعه که حاوی شش قسمت پایانی این سریال است، پخش نشد.