نمایش خانگی/مهرداد شهبازی: خیلیها منتظر رونمایی فیلم «غلامرضا تختی» در جشنواره سی و هفتم فیلم فجر بودند تا ببینند بالاخره سینمای ایران توانسته تصویری اسطوره ای از یک جهان پهلوان خلق کند یا نه؟؟
«غلامرضا تختی» که بهرام توکلی آن را ساخته ولی زیاد به دنبال نمایش قهرمان یا اسطوره یا اساسا جهان پهلوان نیست و کوشیده مستندنمایانه برخی از فرازهای زندگی تختی را فیلم کند.
کیفیت مناقشه برانگیز فیلم «غلامرضا تختی» چه در تصویرسازی شخصیتی منفعل و تخت از تختی و چه ضعف بارز در گریم این جهان پهلوان و چه در داستانپردازی در جهت تأکید موکد بر خودکشی تختی حتی مخاطبان عام را هم زده کرده است.
مشکل اصلی فیلم بهرام توکلی هم همین است که میخواهد بگوید تختی خودکشی کرده ولی نه میتواند چرایی خودکشی را بگوید و نه اینکه چرا از میان تمام زندگی تختی باید بر خودکشیش این گونه تاکید شود.
چرا فیلم نرفته به ارتباط تختی با جبهه ملی و مثلا ماجرای بویین زهرا را فرازی نکرده برای شروع یا پایان فیلم؟؟
اصلا چه کسی گفته فیلمی درباره تختی باید حتما از ابتدا تا انتها تختی را نشان دهد؟ خیلی راحت میشد از طریق ورود به زندگی یکی از نزدیکان تختی، زندگیش را زیباتر تصویرسازی کرد.
