نمایش خانگی/امیررضا احمدی: بهمن فرمانآرا فیلمساز باسابقه در دو سال اخیر به دنبال ساخت سریال خانگی “داستان جاوید” بود ولی به جایی نرسید.
به گزارش نمایش خانگی، سریال “داستان جاوید” بنا بود با اقتباس از رمان اسماعیل فصیح با حمایت نماوا تولید شود ولی این اتفاق نیفتاد.
بهمن فرمانآرا درباره عدم تولید سریال خانگیش به روزنامه شرق گفت: ما هشت، ۹ ماه برای آمادهسازی سریال “داستان جاوید” فعالیت کرده بودیم در نهایت با تهیهکننده (نماوا) تماس گرفتند که اصلا چرا میخواهی با فرمانآرا کار کنی!؟
فرمانآرا ادامه داد: چهلوخردهای سال است و اتفاقی تکراری همین جلوگیری از کار کردن امثال ماست. البته هنوز عادت نکردهام، مثل دفعه ششم است که کتک میخوری، با دردش و نحوهاش آشنا هستی. اما از طرفی من در سنی هستم که دیگر وقت ندارم صبر کنم، دیگر نمیتوانم به راحتی بگویم حالا چند سال صبر میکنم بعد فیلم یا سریالم را میسازم. از طرفی من نمیتوانم با سیستم یا تهیهکننده راه بیایم یا مطابق سلیقه آنها رفتار کنم که مثلا آقایان را خوشحال کنم.
فرمانآرا مدعی شد: سر آخرین فیلمنامهای که سال گذشته دادم با اینکه هر شش نفر هیئت نظارت مخالف بودند، آقای داروغهزاده خودش پشتش ایستاد و گفت فلانی بعد این همه سال باید بتواند چیزی که دوست دارد بسازد. البته آقای شاهسواری خبر داد که «من گفتم بهت پروانه ندهند، چون فیلمنامهات خیلی سیاهنمایی است؛ اگر بسازی دچار مشکل و گرفتوگیر میشوی». حالا منظورش از سیاهنمایی چه بود، خدا میداند. کل فیلمنامه عین اتفاقاتی است که هر روز در مملکت میافتد و در اخبار میخوانیم. ببینید اگر یک کلمه درباره آزادی صحبت کنید، از هر طرف مدعی پیدا میکنید. شما عکاس را میگیرید که عکسهایش از سلبریتیها را به عنوان حق سکوت داشته باشید. از آن طرف کسی که با تعداد غیر قابل شمارش صفر مبلغ اختلاس کرده، بعد از سه سال آزاد میکنند. میدانید که در این زندگانی قیدوبندهای بسیاری هست. همین فیلم «حکایت دریا» با وجود اینکه یکونیم میلیارد سه سال پیش ساخته بودیم بازهم ضرر کردیم در حالی که واقعا نباید این اتفاق میافتاد.
فرمانآرا که در سالهای اخیر با حمایت آقازاده بانک آینده فیلم ساخته افزود: فیلمنامه جدیدم در تهران رخ میدهد؛ یک معلم بازنشسته است، هیچ پروداکشن بزرگی هم ندارد. قبل از عید برآورد کردند 4.5 میلیارد است. شما نگاه میکنید میبینید که من در همه فیلمها به بودجه توجه میکنم؛ مثل برخی دوستان نیستم که اگر فیلم موفق نشد بگویم خب میخواستند نسازند یا مثل برخی همکاران عزیز نیستم که به خودم از بودجههای دولتی دستمزد یکمیلیاردی بدهم؛ فوقش دستمزد خودم را در کار شریک شدهام. من همیشه سرمایهگذار داشتم. با توجه به دایره بسته پخش و وجود کرونا و… همیشه مراقبم که اگر فیلم را بسازیم و موفق نشود چه جوابی باید به سرمایهگذاران بدهم.
این کارگردان گفت: مثلا به من میگویند چرا جوانان فیلمنامه جدیدتان همهشان بد و مشکلدار هستند. حالا دختری است که فرار کرده به تهران آمده و بدون جا و مکان است و پسری که نمیدانیم چهکاره است ولی مدام معلم را تعقیب میکند. من که قرار نیست آرشین مالالان بسازم. در این چطور میشود خوب ماند؟ من خودم هدف شماره سه میرفتم، در میدان ژاله، وقتی تعطیل میشدیم به سرعت میرفتیم سراغ مدرسه دخترانه که نزدیکمان بود، چند لحظه و چند نگاه بود اما حالا وقتی میگویند در رابطه هستند،…. مگر قرار نبود که اخلاق قویتر شود؟؟
بهمن فرمانآرا درباره سانسور کتاب خاطراتش که اخیرا منتشر شده بیان کرد: حذف نام گوگوش و استفاده از نام کاراکتر گوگوش در فیلم “در امتداد شب”، انتخاب وزارت ارشاد بود. ممیزان ارشاد گفتند اصلا نمیشود حتی فائقه آتشین هم بگذارید چون همه میدانند و برای همین مجبور شدیم نام “پروانه”(کاراکتر در امتداد شب) استفاده کنیم!!
فرمانآرا با رد ارتباط خانوادگی با قاجار گفت: هیچ ربطی میان ما و قوم قجر نیست؛ این هم به اسم ما ربط دارد و از یک اشتباه روزنامهای ناشی شد که وقتی برای خانهای روی آب جایزه گرفتم، نوشت هشت جایزه برای شازده قاجار. فرمانآرا شغلش معلوم است و با فرمانفرما فرق دارد، ولی بارها این اشتباه تكرار شده است؛ اما نكته اصلی تفاوت من با شازدهها این است كه من از زیر كاركردن فرار نمیكنم. از صبح كار میكنم الی غیرالنهایه و همیشه هم آماده كار و پروژه جدید هستم، با وجود اینكه احتیاجی به پول ندارم.
