نمایش خانگی/مجید ناصری: سریال شغال ساخته بهرنگ توفیقی بالاخره به قسمت آخر خود رسید.اینکه میگوییم بالاخره به دلیل کشش بیش از حد داستانی است که نهایتا می شد آن را در هشت قسمت تمام کرد ولی توقیفی احتمالا بدلیل پرورش در ساختار تلویزیون، گمان کرد که در شبکه خانگی هم مانند تلویزیون وقت کافی وجود دارد برای ادامه دادن به داستان.
شغال در ابتدای عرضه بابت شباهت خط داستانی با سریال ترکی فاطما گل نقد شد. البته که برداشت از سریال ها و فیلمهای موفق کار بدی نیست و مثلا پیمان معادی فیلمی مثل «کافه ستاره» را با برگردان فیلمی مکزیکی به نام «کافه میداق» نوشت. آنچه برداشت را محترم میکند یکی اشاره صریح به منبع برگردان است و دیگری ایرانیزه کردن اثر است.
سریال شغال نه فقط در خط داستانی که در فضاسازی آدمهای داستان و مثلا کنار هم قرار دادن انبوه آدمهای مشکل دار-از زن و مرد میانسال متارکه کرده و بعد جوانان گرفتار انبوه مشکلات رفتاری و حتی قوم و خویشی که دنبال سوءاستفاده از هم هستند- کاملا مثل سریالهای ترکی پیش رفت و آنچه در سریال، کم بود، ایرانی بودن آدمها بود. این همه آدم بد بدون بک قطب مثبت محکم و نهایتا هم وارد کردن مجید سوزوکی-اینجا آزاد سوار بر هوندا- برای انتقام به سبک و سیاق قیصر!!
شغال میخواست سریالی روزآمد باشد و برای همین به همه چیز پهلو زد؛ از قمار و ماجرای زمین خواری در شمال و بحث محیط زیست تا زدوبندهایی که در مناقصه های ارگانها شکل میگیرد و آنچه در هیچ کدام از این مصادیق نبود، تمرکز ویژه و پژوهش در یکی از موارد و ارائه تصویری تازه از همان مثلا ماجرای پشت پرده جنگل خواری ها بود؛ کاری که خسرو معصومی سالها پیش و در “رسم عاشق کشی” به زیبایی آن نشان داده.
شغال از نظر تولید سریال بدی نبود و انبوه بازیگر در سن های مختلف در آن به چشم میخورد و بهرنگ توفیقی اگر اندکی برای شخصیت پردازی های اثرش وقت میگذاشت به مراتب می توانست تاثیرگذارتر از این باشد که سریالش از نبود شخصیت واقعی و بدل شدن آدمها به تیپ و درنهایت هندی بازی در پایان بندی و انتقام قیصری رنج ببرد.
